Kings Who Trampled the Earth
जाके चलते रौंदे परा, धरती होय बेहाल। सो सावत घामें जरे, पण्डित करहू विचार॥
Kabir challenges the learned: think of those mighty kings and warriors whose very footsteps once crushed the earth and left it groaning under their weight. Now those same men lie half-dead on the battlefield, scorched by the sun — a reminder that all worldly power and pride end in dust.
धरती रौंदने वाले भी धूल में
जाके चलते रौंदे परा, धरती होय बेहाल। सो सावत घामें जरे, पण्डित करहू विचार॥
कबीर पंडितों से कहते हैं, विचार करो — जिन राजा-महाराजाओं और योद्धाओं के चलने से धरती कराह उठती थी, वही आज युद्धभूमि में अधमरे पड़े धूप में जल रहे हैं। सत्ता और अहंकार का अंत भी धूल में ही होता है।
पृथ्वी तुडवणारेही मातीत
जाके चलते रौंदे परा, धरती होय बेहाल। सो सावत घामें जरे, पण्डित करहू विचार॥
कबीर पंडितांना म्हणतात, विचार करा — ज्या राजे-महाराजे आणि योद्ध्यांच्या चालण्याने धरती कण्हत होती, तेच आज रणांगणात अर्धमेले होऊन उन्हात जळत आहेत. सत्ता आणि अहंकाराचा शेवटही मातीतच होतो.