चाकी चलती देखि कै, दिया कबीरा रोइ।दोइ पट भीतर आइकै, सालिम बचा न कोई॥

Watching the grinding mill turn round and round, Kabir wept — for having come between its two stones, no one has ever come out whole, save the one who clings close to the axle of true knowledge at its centre.

चाकी चलती देखि कै, दिया कबीरा रोइ।दोइ पट भीतर आइकै, सालिम बचा न कोई॥

चक्की चलती देखकर कबीर रो पड़े, क्योंकि दोनों पाटों के बीच आकर कोई साबुत नहीं बचता। जो चक्की की धुरी (केंद्रीय ज्ञान) के पास रहता है, केवल वही सुरक्षित रहता है — यह संसार-चक्र से बचने का संकेत है।

चाकी चलती देखि कै, दिया कबीरा रोइ।दोइ पट भीतर आइकै, सालिम बचा न कोई॥

जाते फिरताना पाहून कबीर रडले, कारण दोन्ही तळ्यांच्या मध्ये येऊन कोणीही अखंड राहत नाही. जो जात्याच्या मध्यभागी (मध्यवर्ती ज्ञानाजवळ) राहतो, तोच वाचतो — हा संसारचक्रापासून वाचण्याचा संकेत आहे.