Wasted Golden Moments
संसारी समय बिचारी, कोई ग्रेही कोइ जोग। औसर मारे जात है, तैं चेत बिराने लोग॥
When hardship strikes, worldly people pause to reflect on why they suffer though they long for joy, and turn to seek the One who grants both. Some remain householders and take up worship and devotion, while others renounce the world for austerity and meditation. But Kabir warns that precious moments are slipping away while people remain strangers to their own true self.
बीतते सुनहरे अवसर
संसारी समय बिचारी, कोई ग्रेही कोइ जोग। औसर मारे जात है, तैं चेत बिराने लोग॥
जब लोगों पर दुख की मार पड़ती है, तब वे सोचने लगते हैं कि सुख-दुख देने वाला कोई अवश्य है — कोई गृहस्थी में रहकर भजन-कीर्तन करता है, कोई घर छोड़कर योग-तप करता है। सद्गुरु कहते हैं कि तेरे सुनहले अवसर यूँ ही व्यर्थ बीत रहे हैं, तू अपने ही घर में पराए के समान अपने असली स्वरूप से बेखबर बना है।
वाया जाणारी सुवर्णसंधी
संसारी समय बिचारी, कोई ग्रेही कोइ जोग। औसर मारे जात है, तैं चेत बिराने लोग॥
लोकांवर दुःखाचा आघात होतो, तेव्हा ते विचार करू लागतात की सुख-दुःख देणारा कोणीतरी आहे — कोणी गृहस्थाश्रमात राहून भजन-कीर्तन करतो, कोणी घरदार सोडून योग-तप करतो. सद्गुरू म्हणतात, तुझे सुवर्ण क्षण असेच वाया जात आहेत, तू स्वतःच्याच घरात परक्यासारखा आपल्या खऱ्या स्वरूपाविषयी अनभिज्ञ आहेस.