Wounded by the Arrow of Longing
बिरह बाण जेहि लागिया, औषध लगे न ताहि। सुसुकि-सुसुकि मरि-मरि जिवै, उठे कराहि-कराहि॥
Whoever has been struck by the arrow of separation — believing their beloved goal lies apart from themselves — finds that no remedy of self-knowledge can heal them. They can only weep and sob in pursuit of union, fainting and waking again, groaning endlessly with the pain of separation from the beloved.
विरह के बाण का घाव
बिरह बाण जेहि लागिया, औषध लगे न ताहि। सुसुकि-सुसुकि मरि-मरि जिवै, उठे कराहि-कराहि॥
जिसे विरह का बाण लगा है, यानी जो मानता है कि उसका लक्ष्य उससे अलग है, उसे स्वरूप-ज्ञान की औषधि भी असर नहीं करती। वह सुबकता है, मूर्छित होता है, जागता है और प्रियतम के वियोग में बार-बार कराहता रहता है।
विरहाच्या बाणाची जखम
बिरह बाण जेहि लागिया, औषध लगे न ताहि। सुसुकि-सुसुकि मरि-मरि जिवै, उठे कराहि-कराहि॥
ज्याला विरहाचा बाण लागला आहे, म्हणजे जो मानतो की आपले ध्येय आपल्यापासून वेगळे आहे, त्याला स्वरूपज्ञानाचे औषधही परिणाम करत नाही. तो हुंदके देतो, मूर्च्छित होतो, जागा होतो आणि प्रियकराच्या विरहात वारंवार कण्हत राहतो.