मागां निरोपिलें कीर्तन । जें सकळांस करी पावन । आतां ऐका विष्णोःस्मरण । तिसरी भक्ती ॥ १॥

मागे कीर्तन सांगितले, जे सर्वांना पावन करते. आता तिसरी भक्ती, विष्णुस्मरण ऐका.

स्मरण देवाचें करावें । अखंड नाम जपत जावें । नामस्मरणें पावावें । समाधान ॥ २॥

देवाचे स्मरण करावे, त्याचे नाव अखंड जपत राहावे. नामस्मरणानेच समाधान प्राप्त होते.

नित्य नेम प्रातःकाळीं । माध्यानकाळीं सायंकाळीं । नामस्मरण सर्वकाळीं । करीत जावें ॥ ३॥

पहाटे, दुपारी व संध्याकाळी नित्यनेमाने, आणि खरे तर सर्व वेळी नामस्मरण करत राहावे.

सुख दुःख उद्वेग चिंता । अथवा आनंदरूप असतां । नामस्मरणेंविण सर्वथा । राहोंच नये ॥ ४॥

सुख असो, दुःख असो, चिंता-उद्वेग असो वा आनंद असो - कोणत्याही अवस्थेत नामस्मरणावाचून राहू नये.

हरुषकाळीं विषमकाळीं । पर्वकाळीं प्रस्तावकाळीं । विश्रांतिकाळीं निद्राकाळीं । नामस्मरण करावें ॥ ५॥

आनंदाच्या वेळी, कठीण वेळी, सणासुदीला, कशाची सुरुवात करताना, विश्रांतीच्या वेळी वा झोपेच्या वेळीही नामस्मरण करावे.

कोडें सांकडें संकट । नाना संसारखटपट । आवस्ता लागतां चटपट । नामस्मरण करावें ॥ ६॥

संकट, अडचण, संसारातील खटपट किंवा घाईगडबडीचा प्रसंग आला, तरीही नामस्मरण करावे.

चालतां बोलतां धंदा करितां । खातां जेवितां सुखी होतां । नाना उपभोग भोगितां । नाम विसरों नये ॥ ७॥

चालताना, बोलताना, काम करताना, खाताना-पिताना, सुखी असताना किंवा कोणताही उपभोग घेताना नाम विसरू नये.

संपत्ती अथवा विपत्ती । जैसी पडेल काळगती । नामस्मरणाची स्थिती । सांडूंच नये ॥ ८॥

संपत्ती असो वा विपत्ती, नशीब कसेही फिरो, नामस्मरणाची अवस्था कधीही सोडू नये.

वैभव सामर्थ्य आणी सत्ता । नाना पदार्थ चालतां । उत्कट भाग्यश्री भोगितां । नामस्मरण सांडूं नये ॥ ९॥

वैभव, सामर्थ्य, सत्ता वा उत्तम भाग्य उपभोगत असतानाही नामस्मरण सोडू नये.

आधीं आवदसा मग दसा । अथवा दसे‍उपरी आवदसा । प्रसंग असो भलतैसा । परंतु नाम सोडूं नये ॥ १०॥

आधी वाईट दिवस येऊन नंतर चांगले दिवस येवोत, किंवा याउलट - कोणताही प्रसंग असो, नाम सोडू नये.

नामें संकटें नासतीं । नामें विघ्नें निवारती । नामस्मरणें पाविजेती । उत्तम पदें ॥ ११॥

नामाने संकटे नष्ट होतात, नामाने विघ्ने दूर होतात, आणि नामस्मरणाने उत्तम पदे प्राप्त होतात.

भूत पिशाच्च नाना छंद । ब्रह्मगिर्ह्हो ब्राह्मणसमंध । मंत्रचळ नाना खेद । नामनिष्ठें नासती ॥ १२॥

भूतबाधा, विविध वेडसर छंद, तसेच मंत्रांच्या दुष्परिणामांमुळे होणारे त्रास - हे सर्व नामाच्या निष्ठेने नष्ट होतात.

नामें विषबाधा हरती । नामें चेडे चेटकें नासती । नामें होये उत्तम गती । अंतकाळीं ॥ १३॥

नामाने विषबाधा दूर होते, नामाने जादूटोणा नष्ट होतो, आणि नामाने अंतकाळी उत्तम गती मिळते.

बाळपणीं तारुण्यकाळीं । कठिणकाळीं वृधाप्यकाळीं । सर्वकाळीं अंतकाळीं । नामस्मरण असावें ॥ १४॥

बालपणी, तारुण्यात, कठीण काळी, वृद्धापकाळी, आणि खरे तर सर्वकाळी व अंतकाळीही नामस्मरण असावे.

नामाचा महिमा जाणे शंकर । जना उपदेसी विश्वेश्वर । वाराणसी मुक्तिक्षेत्र । रामनामेंकरूनी ॥ १५॥

नामाचा महिमा शंकराला माहीत आहे, म्हणूनच तो लोकांना तो उपदेश करतो. रामनामामुळेच वाराणसी हे मुक्तिक्षेत्र बनले आहे.

उफराट्या नामासाठीं । वाल्मिक तरला उठा‍उठी । भविष्य वदला शतकोटी । चरित्र रघुनाथाचें ॥ १६॥

उलट्या क्रमाने घेतलेल्या नामानेही वाल्मिकी तत्काळ तरून गेला, आणि पुढे त्याने रघुनाथाचे शतकोटी चरित्र आधीच रचून ठेवले.

हरिनामें प्रल्हाद तरला । नाना आघातापासून सुटला । नारायेणनामें पावन जाला । अजामेळ ॥ १७॥

हरिनामामुळे प्रल्हाद अनेक संकटांतून सुटला, आणि नारायणनामामुळे अजामेळ पावन झाला.

नामें पाषाण तरले । असंख्यात भक्त उद्धरले । माहापापी तेचि जाले । परम पवित्र ॥ १८॥

नामामुळे दगडही तरले, असंख्य भक्त उद्धरले गेले, आणि मोठमोठे पापीही परम पवित्र झाले.

परमेश्वराचीं अनंत नामें । स्मरतां तरिजे नित्यनेमें । नामस्मरण करितां, येमें- । बाधिजेना ॥ १९॥

परमेश्वराची अनंत नावे आहेत. त्यांचे नियमित स्मरण केल्याने माणूस तरून जातो, आणि नामस्मरण करणाऱ्याला यमाची बाधा होत नाही.

सहस्रा नामामधें कोणी येक । म्हणतां होतसे सार्थक । नाम स्मरतां पुण्यश्लोक । हो‍ईजे स्वयें ॥ २०॥

हजार नावांपैकी एकाही नावाचा जप केला तरी हेतू साध्य होतो. नामस्मरण करणारा स्वतःच पुण्यश्लोक बनतो.

कांहींच न करूनि प्राणी । रामनाम जपे वाणी । तेणें संतुष्ट चक्रपाणी । भक्तांलागीं सांभाळी ॥ २१॥

जो काहीच न करता केवळ वाणीने रामनाम जपतो, त्यावर भगवंत संतुष्ट होऊन त्याच्या भक्तांचे रक्षण करतो.

नाम स्मरे निरंतर । तें जाणावें पुण्यशरीर । माहादोषांचे गिरिवर । रामनामें नासती ॥ २२॥

जो सतत नाम स्मरतो, त्याचे शरीर पुण्यवान समजावे. रामनामाने मोठमोठ्या पापांचे डोंगरही नष्ट होतात.

अगाध महिमा न वचे वदला । नामें बहुत जन उद्धरला । हळहळापासून सुटला । प्रत्यक्ष चंद्रमौळी ॥ २३॥

नामाचा महिमा इतका आहे की तो पूर्णपणे सांगताच येत नाही. नामामुळे अनेकजण उद्धरले गेले, आणि प्रत्यक्ष शंकरालाही त्याने संकटातून सोडवले.

चहुं वर्णां नामाधिकार । नामीं नाहीं लाहानथोर । जढ मूढ पैलपार । पावती नामें ॥ २४॥

चारही वर्णांना नाम घेण्याचा अधिकार आहे. नामाच्या बाबतीत लहान-मोठा असा भेद नाही. मूर्ख व जड बुद्धीचा माणूसही नामाने तरून जातो.

म्हणौन नाम अखंड स्मरावें । रूप मनीं आठवावें । तिसरी भक्ती स्वभावें । निरोपिली ॥ २५॥

म्हणून नामाचे सतत स्मरण करावे आणि मनात देवाचे रूप आठवत राहावे. अशा प्रकारे तिसरी भक्ती सांगितली आहे.