आतां तरी पुढें हा चि उपदेश । नका करूं नाश आयुष्याचा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ सकळांच्या पायां माझें दंडवत । आपुलालें चित्त शुद्ध करा ॥ ॥ हित तें करावें देवाचें चिंतन । करूनियां मन एकविध ॥२॥ तुका ह्मणे लाभ होय तो व्यापार । करा काय फार शिकवावें ॥३॥

यापुढे एवढाच उपदेश आहे - आपल्या आयुष्याचा असा नाश करू नका. मी सगळ्यांच्या पाया पडतो, एवढीच विनंती आहे की तुम्ही आपापले मन शुद्ध करा. देवाचे चिंतन करणे हेच खरे हित आहे, त्यासाठी मन एकाग्र करा. तुकाराम महाराज म्हणतात, हा असा व्यवहार आहे की यात फक्त फायदाच फायदा आहे - याहून जास्त काय शिकवायचं?