व्याल्याविण करी शोभनतांतडी । चार ते गधडी करीतसे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कासया पाल्हाळ आणिकांचे देखी । सांगतां नव्हे सुखी साखरेसि ॥ ॥ कुंथाच्या ढेकरें न देवेल पुष्टी । रूप दावी कष्ठी मळिण वरी ॥२॥ तुका ह्मणे अरे वाचाळ हो ऐका । अनुभवेंविण नका वाव घेऊं ॥३॥

अंडे न घालताच कोंबडी जशी घाईघाईने कढ-कढ करत आनंद साजरा करते, तसाच हा माणूस उगाच पोकळ गडबड करत असतो. दुसऱ्याचे अनुभव पाहून त्याबद्दल इतके लांबलचक बोलण्यात काय अर्थ आहे? नुसते 'साखर साखर' म्हणण्याने जीभ गोड होत नाही, चव चाखल्याशिवाय गोडी कळत नाही. जबरदस्तीने ढेकर दिल्याने खरे पोट भरत नाही, फक्त वरवर दाखवण्यापुरता तो देखावा असतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, अरे वाचाळ (नुसतीच बडबड करणाऱ्या) लोकांनो ऐका — स्वतःचा प्रत्यक्ष अनुभव असल्याशिवाय उगाच पोकळ बडबड करू नका.