जेणें घडे नारायणीं अंतराय । होत बाप माय वर्जावीं तीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ येर प्रिया पुत्र धना कोण लेखा । करिती तीं दुःखा पात्र शत्रु ॥ ॥ प्रल्हादें जनक विभीषणें बंधु । राज्य माता निंदु भरते केली ॥२॥ तुका ह्मणे सर्व धर्म हरिचे पाय । आणीक उपाय दुःखमूळ ॥३॥

जे कोणी नारायणाच्या भक्तीत अडथळा आणतात, मग ते आई-वडीलच का असेनात, त्यांचाही त्याग करावा. मग पत्नी, मुलगा, धन यांचा तर हिशेबच काय? जे भक्तीत अडथळा आणतात ते दुःख देणारे शत्रूच ठरतात. प्रल्हादाने भक्तीखातर वडिलांचा त्याग केला, बिभीषणाने भावाचा त्याग केला, भरताने राज्याचा आणि आईच्या (कैकेयीच्या) कृत्याचा धिक्कार केला. तुकाराम महाराज म्हणतात, खरा धर्म एकच आहे - हरीचे चरण; याखेरीज इतर सगळे उपाय दुःखाचे मूळ आहेत.