शब्दा नाहीं धीर । ज्याची बुद्धि नाहीं स्थिर ॥१॥ ॥ध्रु.॥ त्याचें न व्हावें दर्शन । खळा पंगती भोजन ॥ ॥ संतास जो निंदी । अधम लोभासाठीं वंदी ॥२॥ तुका ह्मणे पोटीं । भाव अणीक जया होटीं ॥३॥

ज्याच्या शब्दाला काही ठामपणा नाही, ज्याची बुद्धी स्थिर नाही, अशा माणसाचे दर्शनही घेऊ नये - जसे दुर्जनाच्या पंगतीत बसून जेवणे टाळावे. जो संतांची निंदा करतो, पण लोभापोटी क्षुद्र, नीच माणसांपुढे मान तुकवतो; तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्याच्या मनात एक भाव असतो आणि ओठांवर मात्र भलतेच बोलणे असते, असा हा दुटप्पी माणूस असतो.