चाल केलासी मोकळा । बोल विठ्ठल वेळोवेळां ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तुज पापचि नाहीं ऐसें । नाम घेतां जवळीं वसे ॥ ॥ पंच पातकांच्या कोडी । नामें जळतां न लगे घडी ॥२॥ केलीं मार्गे नको राहों । तुज जमान आह्मी आहों ॥३॥ करीं तुज जीं करवती । आणिक नामें घेऊं किती ॥४॥ तुका ह्मणे काळा । रीग नाहीं निघती ज्वाळा ॥५॥

चल, तुला मोकळे केले आहे; आता वारंवार 'विठ्ठल' नाम घे. नाम घेताच जणू तुला काही पापच उरले नाही असे होईल, कारण नाम घेताक्षणी देव तुझ्याजवळ येऊन वसतो. पंचमहापातकांचे कोट्यवधी ओझेसुद्धा नामाने क्षणार्धात जळून जाते. भूतकाळात जे झाले त्याचा विचार करत बसू नकोस; त्यासाठी आम्ही तुझे जामीन, हमीदार आहोत. यापुढे जी काही कर्तव्ये करायची असतील ती कर, आणखी किती वेळा नाम घ्यायचे ते सांग. तुकाराम महाराज म्हणतात, जिथे नामस्मरण असते, तिथे मृत्यूलाही प्रवेश नाही, तिथे नरकाग्नीच्या ज्वाळाही उठत नाहीत.