काय काशी करिती गंगा । भीतरिं चांगा नाहीं तो ॥१॥ ॥ध्रु.॥ अधणीं कुचर बाहेर तैसा । नये रसा पाकासि ॥ ॥ काय टिळे करिती माळा । भाव स्वळा नाहीं त्या ॥२॥ तुका ह्मणे प्रेमेंविण । बोले भुंके अवघा शीण ॥३॥

ज्याच्या अंतरंगात चांगुलपणा नाही, त्याचे काशी किंवा गंगा तरी काय भले करणार? जसा अर्धवट शिजलेला भात - वरून शिजल्यासारखा दिसतो, पण आतून कच्चाच राहतो, त्याला खरी चव कधीच येत नाही. ज्याच्या मनात खरा भाव नाही, त्याला टिळे किंवा माळा तरी काय उपयोगाच्या? तुकाराम महाराज म्हणतात, प्रेमाशिवाय बोलणे म्हणजे नुसते भुंकण्यासारखे आहे - तो सगळा वायफळ शीणच ठरतो.