शिंदळा साल्याचा नाहीं हा विश्वास । बाईल तो त्यास न विसंभे ॥१॥ दुष्ट बुद्धि चोरी करी निरंतर । तो ह्मणे इतर लोक तैसे ॥२॥ तुका ह्मणे जया चित्तीं जे वासना । तयाची भावना तयापरी ॥३॥

चारित्र्यहीन बाईचा स्वतःच्या दिरावरही विश्वास नसतो, ती त्याला नजरेआड होऊ देत नाही, कारण स्वतःचे मन कलुषित असल्याने ती सर्वांनाच संशयाने पाहते. ज्याची बुद्धी वाईट आहे, जो सतत चोरी करत असतो, तो इतर सगळेही आपल्यासारखेच आहेत असे समजतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्याच्या मनात जशी वासना, प्रवृत्ती असते, तशीच त्याची इतरांबद्दलची भावना, समज बनते - माणूस स्वतःच्याच स्वभावाच्या चष्म्यातून जगाकडे पाहतो.