तुझी कोण घाली हुंबरी । साही पांगल्या अठरा चारी ॥ १ ॥ सहस्र मुखावरी हरी । शेष शिणविलें ॥१ ॥ ॥ ध्रु. ॥ चेंडुवासवें घातली उडी । नाथिला काळिया देऊनि बुडी ॥ २ ॥ अशुद्ध पीतां करुणा नाहीं । तुवां माउली ही मारियेली ॥३ ॥ रावणाचें घर बुडविले सारें । त्याचीं रांडापोरें मारियेलीं ॥४ ॥ जाणों तो ठावा आहेसि आह्यां । तुवां आपुला मामा मारियेळा ॥ ५ ॥ याशीं खेळतां नाहीं थोरू । तुकयास्वामी सारंगधरू ॥६॥ ॥१॥ हमामा-अभंग २.

तुझ्याशी हुंबरीचा खेळ खेळायला कोण तयार होणार? सहा दर्शने, अठरा पुराणे, चार वेद असे सगळे तुझ्यापुढे थकून गेले. हजार तोंडांनी बोलणाऱ्या शेषनागालाही तू शिणवलंस, इतका तू मोठा आहेस. चेंडूबरोबर खेळल्यासारखी उडी टाकून तू कालिया नागाला पाण्यात बुडी मारायला लावलीस. पूतनेचं विषारी दूध पिताना तुला तिची दयाही आली नाही, तू तिलाही मारून टाकलंस. रावणाचं सगळं घरदार तू बुडवून टाकलंस, त्याच्या बायका-मुलांनाही मारलंस. तुला हे सगळं माहीत आहे की आम्ही तुझेच आहोत, तरी तू आपल्या मामालाही (कंसाला) मारलंस. अशा तुझ्याशी खेळताना कुणाला मोठेपणा मिरवायची गरजच काय? तुकोबा म्हणतात, तूच खरा सारंगधर (धनुष्यधारी हरी) आहेस.