आह्यां घरीं एक गाय दुभता हे । पान्हा न समाये त्रिभुवनीं ॥१ ॥ ॥ ध्रु. ॥ वान ते सांवळी नांव तें श्रीधरा । चरे वसुंधरा चौदा भुवने ॥ १ ॥ वत्स नाहीं माय भलत्या सर्वे जाय । कुर्वाळी तो लाहे भावभरणा ॥ २ ॥ चहूं धारीं क्षीर वोळली अमुप । धाळे सनकादिक सिद्ध मुनी ॥ ३ ॥ तुका ह्मणे माझी भूक तेथें काय । जोगाविते माय तिन्ही लोकां ॥४॥ ॥१॥ कांडण-अभंग २.

आमच्या घरी एक दुभती गाय आहे, तिचा पान्हा (दुधाचा पाझर) तिन्ही भुवनांतही मावत नाही इतका आहे. तिचा रंग सावळा आहे, तिचं नाव श्रीधर आहे, ती चौदा भुवनांची वसुंधरा चरते. तिला ठराविक वासरू नाही, जो कोणी मनापासून प्रेमाने जवळ करतो त्याला ती आपली माया देते. तिच्या चारही आचळांतून दूध अमाप वाहतं, त्यावर सनकादिक सिद्ध मुनीही तृप्त होतात. तुकोबा म्हणतात, तिथे माझी भूक ती काय, कारण ती माउली तिन्ही लोकांचं पोट भरते.