कंठीं धरिला कृष्णमणी । अवघा जनीं प्रकाश ॥१ ॥ ॥ ध्रु. ॥ काला वांटूं एकमेकां । वैष्णवा निका संभ्रम ॥ १ ॥ वांकुलिया ब्रह्मादिकां । उत्तम लोकां दाखवूं ॥२॥ तुका ह्मणे भूमंडळीं । आह्मी बळी वीर गाढे ॥३॥

गळ्यात कृष्णमणी धारण केला, आणि त्याचा प्रकाश सर्वत्र पसरला. चला, एकमेकांना काला वाटूया, वैष्णवांसाठी ही खरोखर आनंदाची घटका आहे. ब्रह्मादिक मोठमोठ्या देवांनाही खोडकरपणे चिडवून, आपण सर्वोत्तम लोकांना (आपली भक्ती) दाखवून देऊया. तुकोबा म्हणतात, या पृथ्वीतलावर आम्हीच खरे बलवान आणि दणकट वीर आहोत.