वळी गाई धांवे घरा । आमच्या करी येरझारा ॥१ ॥ ॥ ध्रु. ॥ नांव घेतां तो जवळी । बहु भला कान्हो बळी ॥ १ ॥ नेदी पडों उणें पुरें । ह्मणे अवघें चि बरें ॥२॥ तुका ह्मणे चित्ता । वाटे न व्हावा परता ॥३ ॥

गुरं चारून तो घराकडे धावतो, आमच्यासाठी सतत येरझारा करत असतो. त्याचं नाव घेतलं की तो लगेच जवळ येतो, कान्हा खरोखर खूप चांगला आणि समर्थ आहे. तो कशातही कमी-जास्त होऊ देत नाही, सगळं काही चांगलंच आहे असं म्हणतो. तुकोबा म्हणतात, मनाला असं वाटतं की तो कधीच आपल्यापासून दूर जाऊ नये.