या रे गडे हो धरूं घाई जाणतां ही नेणतां । नाम गाऊं टाळी वाहूं आपुलिया हिता ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ फावलें तें घ्यारे आतां प्रेमदाता पांडुरंग । आजि दिवस सोनियाचा वोडवला रंग ॥ १ ॥ हिंडती रानोरान भुजंगांत कांट्यावन । सुख तयांहून आह्यां गातां नाचतां रे ॥ २ ॥ तुका ह्मणे ब्रह्मादिकां सांवळे दुर्लभ सुखा । अजि येथें आळें फुका नाम मुखा कीर्तनीं ॥३॥

चला रे मित्रांनो, जाणून घ्या किंवा नकळत घ्या, आपण सगळे मिळून हा खेळ धरूया, आपल्याच भल्यासाठी नाम गाऊया आणि टाळी वाजवूया. जे काही आयतं मिळालं आहे ते आताच घेऊन टाका, हा प्रेमळ पांडुरंग सगळं देणारा आहे, आज हा दिवस सोनियाचा, खूप रंगीत दिवस उजाडला आहे. कोणी सापांनी भरलेल्या काटेरी रानावनात फिरतात (कठोर तपश्चर्या करतात), पण त्यांच्यापेक्षा जास्त सुख आम्हाला हे गाण्या-नाचण्यातच मिळतं. तुकोबा म्हणतात, ब्रह्मादिक मोठ्या देवांनाही या सावळ्या हरीचं सुख मिळणं दुर्लभ आहे, पण आज इथे मात्र ते फुकटातच मिळालं आहे - कीर्तनात मुखाने नाम घेतल्यामुळे.