नेणों वेळा काळ । धालों तुझ्याने सकळ ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ नाहीं नाहीं रे कान्होबा भय आह्यांपाशीं । वळूनि पुरविसी गाई पोटा खावया ॥ १ ॥ तुजपाशीं भये । हें तों बोलों परी नये ॥२॥ तुका ह्मणे बोल । आह्मा अनुभवें फोल ॥३॥ विटूदांडू--अभंग १.

आम्हाला वेळ-काळाचं भानच राहिलं नाही, तुझ्यामुळे आम्ही पूर्णपणे तृप्त झालो आहोत. नाही नाही रे कान्होबा, आम्हाला कसलंच भय नाही, कारण तूच गाई परत घेऊन येऊन आमच्या पोटाची सोय करतोस. तुझ्याजवळ भीती वाटावी असं काही आहे, हे तर बोलणंही योग्य नाही. तुकोबा म्हणतात, नुसते शब्द आमच्या प्रत्यक्ष अनुभवापुढे अगदी फोल (क्षुल्लक) आहेत.