सुंदर तें ध्यान उभें विटेवरी । कर कटावरी ठेवूनियां ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ तुळसीहार गळां कासे पीतांबर । आवडे निरंतर तें चि रूप ॥ ध्रु. ॥ मकरकुंडलें तळपती श्रवणीं । कंठीं कौस्तुभमणि विराजित ॥ २ ॥ तुका ह्मणे माझें हें चि सर्व सुख । पाहीन श्रीमुख आवडीने ॥ ३ ॥

विटेवर उभं असलेलं ते सुंदर रूप, हात कमरेवर ठेवलेलं - किती मोहक आहे! गळ्यात तुळशीची माळ, कमरेला पिवळा पीतांबर - हेच रूप मला कायम आवडतं. कानांत मगरीच्या आकाराची कुंडलं चमकतात, गळ्यात कौस्तुभमणी शोभून दिसतो. तुकाराम म्हणतात, हेच माझं खरं सुख आहे - मी प्रेमानं त्याचं ते सुंदर मुख पाहत राहीन.