पाहातां गोवळी । खाय त्यांची उष्टावळी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ करिती नामाचे चिंतन । गडी कान्होबाचें ध्यान आली । द्यावी डाई । धांवे वळत्या मार्गे गाई ॥२॥ एके ठायीं काला । तुका ह्मणे भाविकाला ॥३॥

गोवळ्यांकडे बघून तो (कृष्ण) त्यांचे उष्टे अन्नही आनंदाने खातो. मित्र सगळे देवाच्या नामाचे चिंतन करतात, कान्होबाचेच ध्यान करत राहतात. वेळ आली की गायीचे दूध काढायचे भांडे देतात, आणि गायी चरत चरत वाटेने धावतात. सगळे एका जागी जमून काला (एकत्र जेवण) करतात. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे सगळे भाविक भक्तांसाठी आहे.