अधिकाचा मज कांटाळा । तुह्यां गोपाळां संगति ॥१॥ ॥ध्रु.॥ काय नाहीं तुह्यापाशीं । सकळांविशीं संपन्न । उद्योगाचा नेघें भार । लागल्या सार पुरतें ॥२॥ तुका ह्मणे अधीर जिणें । नारायणें नकरावें ॥३॥

जास्तीचं काही मिळवायचा मला कंटाळा आहे; तुमच्यासारख्या गोपाळांची सोबतच पुरे आहे. तुमच्याजवळ काय नाही? सगळ्या बाबतीत तुम्ही संपन्न आहात. उद्योगाचा भार मी घेत नाही, गरजेपुरतंच काम पुरे. तुकाराम महाराज म्हणतात, नारायणाने असं अधीर, घाईचं जिणं जगू नये.