धन्य तें गोधन कांवळी काष्ठिका । मोहरी पांवा निका ब्रीद वांकी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ धन्य तें गोकुळ धन्य ते गोपाळ । नर नारी सकळ धन्य जाल्या । धन्य ते देवकी जसवंती दोहींचें । वसुदेवनंदाचें भाग्य जालें ॥२॥ धन्य त्या गोपिका सोळा सहस्र बाळा । यादवां सकळां धन्य जालें ॥३॥ धन्य ह्मणे तुका जन्मा तीं चि आलीं । हरिरंगीं रंगलीं सर्वभावे ॥४॥

धन्य ते गोधन, कांबळ आणि काठी, धन्य ती सुरेल बासरी आणि पायातलं वाकी (पैंजण) - हे सगळं धन्य होय. धन्य ते गोकुळ, धन्य ते गोपाळ, तिथले सगळे स्त्री-पुरुष धन्य झाले. धन्य त्या देवकी आणि यशोदा या दोघी, धन्य झालं वसुदेवाच्या पुत्राचं भाग्य. धन्य त्या सोळा हजार गोपिका, धन्य झाले सगळे यादव. तुकाराम महाराज म्हणतात, धन्य तीच माणसं ज्यांचा जन्म झाला आणि जी संपूर्ण भावाने हरीच्या रंगात रंगून गेली.