हा गे माझे हातीं । पाहा कवळ सांगाती ॥१॥ ॥ध्रु.॥ देवें दिला खातों भाग । कराल तर करा ळाग । धाळें ऐसें पोट । वरी करूनियां बोट ॥२॥ तुका ह्मणे घरीं । मग कैच्या या परी ॥३॥

हा घास माझ्या हातात आहे, बघा सोबत्यांनो. देवाने दिलेला वाटा मी खातो आहे, तुम्हाला हवं तर पाठलाग करा. पोट अगदी धाईने भरलं, वर बोट करून तृप्तीची खूण दाखवतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, घरी गेल्यावर मग अशी मौज कुठली?