सासुरियां वीट आला भरतारा । इकडे माहेरा स्वभावें चि ॥ १ ॥ सांडवर कोणी न धरिती हातीं । प्रारब्धाची गति भोगूं आतां ॥ २ ॥ न व्हावी ते जाळी आमुची भंडाई । तुका ह्मणे काई लाजों आतां ॥ ३ ॥

संसाराचा (सासरचा) कंटाळा आला आहे, आणि स्वाभाविकपणे मन आता माहेराकडे (परमेश्वराकडे) वळलं आहे. या अवघड वाटेवर आता कुणी हात धरून आधार देणार नाही - जे प्राक्तनात आहे तेच आता भोगायचं आहे. याची उगीच बदनामी होऊ नये एवढंच - तुकाराम म्हणतात, पण आता तरी आपण कशाला लाजायचं?