वरता वेंघोनि घातली उडी । कळंबाबुडीं यमुनेसी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ हरि बुडाला बोंब घाला । घरचीं त्यांला ठावा नाहीं । भवनदीचा न कळे पार । काळिया माजी थोर विखार ॥२॥ तुका ह्मणे काय वाउग्या हाका । हातींचा गमावुनियां थिंका ॥३॥

कदंबाच्या झाडावर चढून, त्याच्या बुंध्यातून यमुनेत उडी घातली. हरी बुडाला, बोंब मारा, हाकारा करा - घरच्यांना याची काहीच खबर नाही. या संसार-नदीचा पार कुणाला कळत नाही, काळिया नागाच्या डोहात मोठं विष भरलेलं आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, आता उगीच हाका मारून काय उपयोग - हातातली संधी गमावून मग विचार करत बसण्यात अर्थ नाही.