अवघीं मिळोनि कोल्हाळ केला । आतां होता ह्मणती गेला ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आपलिया रडती भावें । जयासवें जयापरी । चुकलों आह्यी खेळतां खेळ । गेला गोपाळ हातींचा ॥२॥ तुका ह्मणे धांवती थडी । न घली उडी आंत कोणी ॥३॥

सगळे एकत्र जमून गलका करू लागले - अरे, आत्ता तर होता, म्हणतात आता गेला. ज्याचा त्याचा जिव्हाळा जसा तसा, प्रत्येकजण आपापल्या भावनेने रडू लागला. खेळ खेळताना आमची चूक झाली, हातातला सोबती गोपाळ निसटून गेला. तुकाराम महाराज म्हणतात, सगळे किनाऱ्यावर धावत आले, पण आत उडी मारायचं धाडस कुणालाच झालं नाही.