धाकुट्याचे मुखीं घांस घाली माता । वरी करी सत्ता शाहाणियां ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ऐसें जाणपणें पडिलें अंतर । वाढे तों तों थोर अंतराय । दोन्ही उभयतां आपण चि व्याली । आवडीची चाली भिन्न भिन्न ॥२॥ तुका ह्मणे अंगापासूनि निराळें । निवडिलें बळें रडतें स्तनीं ॥३॥

लहान मुलाच्या तोंडात आई स्वतःच्या हाताने घास भरवते, पण जो जाणता, मोठा झाला आहे त्याच्यावर मात्र ती सत्ता गाजवते. अशा प्रकारे 'हा जाणता झाला' म्हटलं की अंतर पडतं, आणि जसजसं मोठेपण वाढत जातं तसतसा दुरावाही मोठा होत जातो. दोन्ही मुलं तिनेच जन्माला घातलेली असतात, पण तिच्या प्रेमाची पद्धत मात्र प्रत्येकासाठी वेगळी असते. तुकाराम महाराज म्हणतात, अंगावरून जबरदस्तीने वेगळं केलं, तरी ते मूल स्तनासाठी रडतच राहतं.