चुंबळीचा करी चुंबळीशीं संग । अंगीं वसे रंग क्रियाहीन ॥१॥ ॥ध्रु.॥ बीजा ऐसें फळ दावी परिपाकीं । परिमळ लौकिकीं जाती ऐसा । माकडाच्या गळां रत्न कुळांगना । सांडूनियां सुना बिदी धुंडी ॥२॥ तुका ह्मणे ऐसा व्याली ते गाढवी । फजिती ते व्हावी आहे पुढें ॥३॥

हलकी वस्तू ही हलक्या वस्तूंशीच संगत करते, ज्याच्या अंगात काहीच सत्कर्म-गुण नाही त्याचा रंगही तसाच उथळ राहतो. बी जसं असेल तसंच फळ शेवटी दिसून येतं, कीर्तीही तशीच लोकांत पसरते. माकडाच्या गळ्यात जणू रत्न बांधलेलं आहे, आणि कुलीन स्त्री मात्र आपली सून सोडून रस्त्यावर भटकत फिरते - चांगली गोष्ट अयोग्य ठिकाणी वाया जाते. तुकाराम महाराज म्हणतात, अशा वाईट संगतीत गुंतलेल्या माणसाला जन्म देणारी जणू गाढवीणच ठरते, याची फजिती पुढे व्हायचीच आहे.