कुटुंबाचा केला त्याग । नाहीं राग जंव गेला ॥१॥ ॥ध्रु.॥ भजन तें वोंगळवाणें । नरका जाणें चुके ना । अक्षराची केली आटी । जरी पोटीं संतनिदा ॥२॥ तुका ह्मणे मागे पाय । तया जाय स्थळासि ॥३॥

कुटुंबाचा त्याग केला, पण मनातला राग-अहंकार अजून गेलेलाच नाही. असं भजन घाणेरडं, निष्फळ ठरतं, त्याने नरकात जाणं चुकत नाही. अक्षरांचा, नामस्मरणाचा कितीही सराव केला, तरी मनात जर संतांची निंदा असेल, तर काही उपयोग नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, जो मागे पाऊल टाकतो, अशा दुर्गुणांकडे वळतो, तो शेवटी त्याच वाईट ठिकाणी जाऊन पोहोचतो.