आणिकांच्या कापिती माना । निष्ठुरपणा पार नाहीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ करिती बेटे उसणवारी । यमपुरी भोगावया ॥२॥ सेंदराचें दैवत केलें । नवस बोले तयासि ॥३॥ तुका ह्मणे नाचति पोरें । खोडितां येरें अंग दुखे ॥४॥

हे लोक दुसऱ्या प्राण्यांच्या माना कापतात, बळी देतात; यांच्या क्रूरपणाला काही सीमाच नाही. असे हे लोक जणू यमपुरीत भोगण्यासाठी स्वतःहून कर्जाचे ओझे विकत घेतात. लाल शेंदूर फासून एका दगडाला देव बनवतात आणि त्याच्यापुढे नवस बोलतात. तुकाराम महाराज म्हणतात, ही जणू मुलेच नाचत आहेत, अजाणतेपणाने खेळ करत आहेत; त्यांना समजावायला, दुरुस्त करायला गेलात, तर उलट आपलेच अंग दुखते — म्हणजे त्यांना सुधारणे हे व्यर्थ श्रम ठरतात.