ते माझे सोयरे सजण सांगाती । पाय आठविती विठोबाचे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ येरा मानी विधि पाळणापुरतें । देवाचीं तीं भूतें ह्मणोनियां ॥२॥ सर्वभावें जालों वैष्णवांचा दास । करीन त्यांच्या आस उच्छिष्ठाची ॥३॥ तुका ह्मणे जैसे मानती हरिदास । तैसी नाहीं आस आणिकांची ॥४॥

जे विठोबाच्या पावलांचे सतत स्मरण करतात, तेच माझे खरे सोयरे-धायरे, माझे सखे-सोबती आहेत. बाकीच्या लोकांशी मी फक्त एक सामाजिक कर्तव्य म्हणून, तेसुद्धा देवाचीच लेकरे आहेत असे मानून, जुजबी व्यवहार ठेवतो. मी माझ्या सर्व भावाने वैष्णवांचा दास झालो आहे; त्यांच्या उष्ट्या अन्नाचीही मला आस लागून राहील. तुकाराम महाराज म्हणतात, हरिभक्त मला जितका मान देतात, तितकी आस किंवा अपेक्षा मला इतर कोणाकडून नाही.