करावें गोमटें । बाळा माते तें उमटे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आपुलिया जीवाहूनी । असे वाल्हे तें जननी ॥२॥ वियोग तें तिस । त्याच्या उपचारें तें विष ॥३॥ तुका ह्मणे पायें डोळा सुखावे ज्या न्यायें ॥४॥

मुलासाठी जे काही चांगले घडते, त्याचा आनंद आईच्या चेहऱ्यावर उमटतो. आईला स्वतःच्या जिवापेक्षाही जास्त प्रिय तिचे मूल असते. त्या मुलाचा विरह झाला, तर तो तिला विषासारखा वाटतो; अशा वेळी दिलेले कोणतेही सांत्वनही तिला विषासारखेच लागते. तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्या न्यायाने आईचे डोळे मुलाला पाहून सुखावतात, त्याच न्यायाने भक्ताचे डोळे परमेश्वराच्या चरणांच्या दर्शनाने सुखावतात.