कन्या सासुर्‍यासि जाये । मागे परतोनी पाहे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तैसें जालें माझ्या जिवा । केव्हां भेटसी केशवा ॥२॥ चुकलिया माये । बाळ हुरू हुरू पाहे ॥३॥ जीवना वेगळी मासोळी । तैसा तुका तळमळी ॥४॥

मुलगी सासरी जाताना पुन्हा पुन्हा मागे वळून पाहते, तशीच अवस्था माझ्या जिवाची झाली आहे — हे केशवा, तू मला केव्हा भेटशील? आईपासून चुकलेले लहान मूल जसे बावरून इकडे-तिकडे पाहत राहते, किंवा पाण्यावाचून तडफडणारा मासा जसा तळमळतो, तसा तुकाराम तुझ्या भेटीसाठी तळमळतो आहे.