पूज्या एकासनीं आसनीं आसन । बैसतां गमन मातेशीं तें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ सांगतो ते धर्म नीतीचे संकेत । सावधान हित व्हावें तरी ॥२॥ संतां ठाया ठाव पूजनाची इच्छा । जीवनीं च वळसा सांपडला ॥३॥ तुका ह्मणे एकाएकीं वरासन । दुर्जे तेथें मित्र अशोभ्य तें ॥४॥

ज्याची पूजा करावी, अशा गुरुजनांच्या बरोबरीच्या आसनावर जाऊन बसणे, हे जणू आपल्या आईशी अनुचित नाते जोडण्याइतके गैर आहे. मी हे धर्मनीतीचे संकेत सांगतो, ते यासाठी की तुम्ही सावध राहून तुमचे खरे हित साधावे. संतांच्या जागी स्वतःची पूजा व्हावी अशी इच्छा धरणे, हा एक धोकादायक भोवरा आहे, ज्यात माणूस जिवंतपणीच अडकतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, अचानक स्वतःला श्रेष्ठ आसनावर बसवून घेणे आणि तिथे दुर्जनांना मित्र म्हणून बाळगणे, हे मुळीच शोभणारे नाही.