मागें नेणपणें घडलें तें क्षमा । आतां देतों सीमा करूनियां ॥१॥ ॥ध्रु.॥ परनारीचें जया घडलें गमन । दावीतो वदन जनरितीं ॥२॥ उपदेशा वरी मन नाहीं हातीं । तो आह्मां पुढती पाहूं नये ॥३॥ तुका ह्मणे साक्षी असों द्यावें मन । घातली ते आण पाळावया ॥४॥

आधी अजाणतेपणाने जे काही घडले, त्याची क्षमा आहे; पण आता मात्र मी एक सीमारेषा आखून देतो. जो परस्त्रीकडे गेला, आणि तरीही निर्लज्जपणे जगात नेहमीसारखा वावरतो; ज्याचे मन उपदेश देऊनही स्वतःच्या ताब्यात रहात नाही, अशा माणसाने पुन्हा आमच्यासमोर येऊ नये. तुकाराम महाराज म्हणतात, आपणच आपल्या मनाला साक्षी ठेवावे आणि घेतलेली शपथ नक्की पाळावी.