शरण शरण जी हनुमंता । तुज आलों रामदूता ॥१॥ ॥ध्रु.॥ काय भक्तीच्या त्या वाटा । मज दावाव्या सुभटा ॥२॥ शूर आणि धीर । स्वामिकाजीं तूं सादर ॥३॥ तुका ह्मणे रुद्रा । अंजनीचिया कुमरा ॥४॥

हे हनुमंता, मी तुला शरण आलो आहे, शरण आलो आहे; हे रामदूता, मी तुझ्याकडे आलो आहे. हे शूर वीरा, मला भक्तीचा खरा मार्ग दाखव. तू शूर आणि धीर आहेस, आणि आपल्या स्वामींच्या कार्यात नेहमी तत्पर असतोस. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे रुद्रा, अंजनीच्या पुत्रा, तुला माझा नमस्कार.