कुंभ अवघा एक आवा । पाकीं एकीं गुंफे डावा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ऐसे भिन्न भिन्न साटे । केले प्रारब्धाने वांटे ॥२॥ हिरे दगड एक खाणी । कैचें विजातीसी पाणी ॥३॥ तुका ह्मणे शिरीं । एक एकाची पायरी ॥४॥

सगळी मडकी एकाच भट्टीत भाजली जातात, पण त्याच एका खेपेतसुद्धा एखादे मडके कच्चे किंवा दोषयुक्त निघते. अशा प्रकारे प्रारब्धानेच प्रत्येकाचे वेगवेगळे वाटे ठरवलेले असतात. हिरा आणि साधा दगड एकाच खाणीतून येतात, पण दोघांच्या तेजात, दर्जात जमीन-अस्मानाचा फरक असतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, शेवटी प्रत्येकाची एक ठरलेली पायरी, एक ठरलेले स्थान असतेच.