मायबापें जरी सर्पीण बोका । त्यांचे संगें सुखा न पवे बाळ ॥१॥ चंदनाचा शूळ सोनियाची वेडी । सुख नेदी फोडी प्राण नाशी ॥२॥ तुका ह्मणे नरकीं घाली अभिमान । जरी होय ज्ञान गर्व ताठा ॥३॥

आई-वडीलच जर सापीण आणि रानमांजरासारखे विषारी, धोकादायक असतील, तर त्यांच्या सहवासात मुलाला खरे सुख मिळत नाही. चंदनाचा भाला असो किंवा सोन्याची बांगडी असो, ते दिसायला सुंदर वाटले तरी शेवटी ते टोचतातच, फोडतातच आणि प्राणाचा नाश करतात, सुख देत नाहीत. तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्ञान असूनही जर त्यासोबत गर्व आणि ताठा असेल, तर तो अभिमानच माणसाला नरकात नेतो.