शास्त्रांचे जें सार वेदांची जो मूर्ति । तो माझा सांगाती प्राणसखा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ह्मणउनी नाहीं आणिकांचा पांग । सर्व जालें सांग नामें एका ॥२॥ सगुण निर्गुण जयाचीं हीं अंगें । तो चि आह्मां संगे क्रीडा करी ॥३॥ तुका ह्मणे आह्मी विधीचे जनिते । स्वयंभू आइते केले नव्हों ॥४॥

जो सर्व शास्त्रांचे सार आहे, जो वेदांची मूर्तिमंत प्रतिमा आहे, तोच माझा जिवलग सखा, माझा प्राणसखा आहे. म्हणूनच मला दुसऱ्या कशाचीही गरज उरलेली नाही; एका नामानेच माझे सर्व काही पूर्ण झाले आहे. जो सगुण आणि निर्गुण अशा दोन्ही रूपांत आहे, तोच आमच्याबरोबर क्रीडा करतो, खेळतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, आम्ही तर प्रत्यक्ष ब्रह्मदेवालाही जन्म देणारे आहोत; आम्ही काही उगीचच, आपोआप निर्माण झालेले साधे-सुधे नाही आहोत.