उजळावया आलों वाटा । खरा खोटा निवाड ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ बोलविले बोल बोलें । धनीविठ्ठला सन्निध ॥१॥ तरी मनीं नाहीं शंका । बळें एका स्वामीच्या ॥२॥ तुका ह्मणे नये आह्मां । पुढें कामा गबाळ ॥३॥

खरं-खोटं याचा निवाडा करत, तो मार्ग उजळ करण्यासाठी मी आलो आहे. मालक विठ्ठलाच्या सान्निध्यात राहून, तो जे बोलवतो तेच बोल मी बोलतो. तरीही मनात कुठलीही शंका नाही, कारण एका खऱ्या स्वामीचं बळ माझ्यामागे आहे. तुकाराम म्हणतात, यापुढे आपल्या हातून कुठलंही हलगर्जीचं, सैल काम व्हायला नको.