ठायींची ओळखी । येइल टाकूं टाका सुखीं ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ तुमचा जाईल ईमान । माझे कपाळीं पतन ॥१॥ ठेविला तो ठेवा । अभिलाषें बुडवावा ॥२॥ मनीं न विचारा । तुका ह्मणे हे दातारा ॥३॥

आपली नात्यागोत्यातली ओळख आली, तर ती आनंदाने बाजूला ठेवून देऊ. तुझं इमान मात्र जाईल, आणि माझ्या कपाळी अपयश येईल. जो ठेवा विश्वासाने माझ्याकडे ठेवला आहे, तो हावरटपणाने बुडवू नकोस. देवा, फार मनात विचार करत बसू नकोस — तुकाराम म्हणतात, हे दातारा, असंच कर.