ह्मणवितों दास । मज एवढी च आस ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ परी तें अंगीं नाहीं वर्म । करीं आपुला तूं धर्म ॥१॥ बडबडितों तोंडें । रितें भावेंविण धेंडे ॥२॥ तुका ह्मणे बरां । दावूं जाणतों पसारा ॥३॥

मी स्वतःला तुझा दास म्हणवतो, एवढीच माझी खरी इच्छा आहे. पण खरं वर्म माझ्या अंगी नाही; तरी तू मात्र तुझा धर्म, तुझं रक्षणाचं कर्तव्य पार पाड. मी नुसताच तोंडाने बडबड करतो, आतून भाव नसलेला, पोकळ बाहुल्यासारखा आहे. तुकाराम म्हणतात, मला फक्त देखावा, बडेजाव दाखवायलाच चांगलं जमतं.