पूजा समाधानें । अतिडायें वाढे सीण ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ हें तों जाणां तुह्मी संत । आहे बोलिली ते नीत ॥१॥ पाहिजे तें केलें । सहज प्रसंगीं घडलें ॥२॥ तुका ह्मणे माथा । पायीं ठेवीं तुह्मा संतां॥३॥

मन समाधानी असताना केलेली पूजा खरी; उगाच अति ओढाताणीने केली तर नुसता शीण वाढतो. संतहो, हे तर तुम्हालाही ठाऊकच आहे; हीच खरी रीत सांगितली गेली आहे. जे करायला हवं होतं ते झालं, जसं प्रसंगी सहज घडत गेलं तसं. तुकाराम म्हणतात, हे संतहो, मी माझं मस्तक तुमच्या पायांवर ठेवतो.