वीट नेघे ऐसें रांधा । जेणें बाधा उपजे ना ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ तरी च तें गोड राहे । निरें पाहे स्वयंभ ॥१॥ आणिकां गुणां पोटीं बाब । दावी भाव आपुला ॥२॥ तुका ह्मणे शुद्ध जाती । ते मागुती परतेना ॥३॥

असं शिजवावं की कंटाळाच येऊ नये, आणि कशाचाही त्रास होऊ नये. तरच ते खरोखर गोड लागतं — नीट पाहिलं तर हे सहज, उघड असंच दिसतं. इतर गुणांच्या बाबतीतही आतली खरी गोष्ट आपला खरा स्वभाव दाखवल्याशिवाय राहत नाही. तुकाराम म्हणतात, जी गोष्ट मुळातच शुद्ध जातीची असते, ती पुन्हा मागे फिरत नाही.