आचरणा ठाव । नाहीं अंगीं स्वता भाव ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ करवी आणिकांचे घात । खोडी काढूनि पंडित ॥१॥ श्वानाचियापरी । मिष्टान्नासि विटाळ करी ॥२॥ तुका ह्मणे ऐसा । सटवेचि ना पांचा दिसां ॥३॥

अशा माणसाच्या वागण्यात काही तथ्य नसतं, त्याच्या स्वतःमध्ये खरा भावच नसतो. पंडित असल्याचं सोंग करत, दुसऱ्यांचे दोष काढून तो त्यांचं नुकसान करतो. कुत्र्यासारखा तो चांगल्या, गोड पदार्थालाही विटाळ करतो. तुकाराम म्हणतात, असा माणूस इतका वाईट असतो की जन्मानंतर पाचव्या दिवशीच सटवाईनेही त्याला नाकारला असता.