गर्भाचे धारण । तिनें वागविला सिण ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ व्याली कुऱ्हाडीचा दांडा । वर न घली च तोंडा ॥१॥ उपजला काळ । कुळा लाविला विटाळ ॥२॥ तुका ह्मणे जाय । नरका अभक्ताची माय ॥३॥

गर्भारपणाचे सगळे कष्ट तिने सोसले. पण तिने जणू कुऱ्हाडीचा दांडाच जन्माला घातला — असा मुलगा जो आईकडे साधं तोंडही वर करून पाहत नाही, तिचा आदरही करत नाही. जणू साक्षात काळच जन्माला आला, आणि त्याने आपल्याच कुळाला काळिमा फासला. तुकाराम म्हणतात, अशा नास्तिक, अभक्त मुलाची आईही नरकातच जाते.