अंतरींची घेतो गोडी । पाहे जोडी भावाची ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ देव सोयरा देव सोयरा । देव सोयरा दीनाचा ॥ ध्रु. ॥ आपुल्या वैभवें । शुंगारावें निर्मळ ॥ २ ॥ तुका ह्मणे जेवी सवें । प्रेम द्यावें प्रीतीचे ॥ ३ ॥

तो अंतःकरणातलं खरं प्रेमच घेतो, आणि खऱ्या भावाची, मनाची जवळीक शोधतो. देवच आपला खरा नातेवाईक आहे, देवच आपला खरा सोयरा आहे - देव हाच गरीब, दीनांचा आधार आहे. आपल्याजवळ जे काही असेल त्यानंच, अगदी साध्या मनानं त्याची सेवा करावी. तुकाराम म्हणतात, जसं एकत्र बसून जेवण वाटून खातात, तसंच मनापासूनचं प्रेमही वाटून द्यावं.