कां होती कां होती । देवा एवढी फजीती ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ मुळीं वर्म नसतों चुकलो । तो मी ऐसें चित्तीं ॥२॥ होणार होऊनि गेलें । मिथ्या आतां खंती रे ॥३॥ तुका ह्मणे पुरे आतां । दुर्जनाची संगती रे ॥४॥

देवा, असे का व्हावे, माझी एवढी फजिती का व्हावी? मुळात मी काही खरी चूक केली नव्हती, असे मला मनोमन वाटते. पण जे व्हायचे तेच होऊन गेले, आता त्याची खंत करणे व्यर्थ आहे. तुकाराम म्हणतात, आता पुरे झाले, दुर्जनांची संगत आता नको.