ह्मणऊनि खेळ मांडियेला ऐसा । नाहीं कोणी दिशा वर्जियेली ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ माझिया गोतें हें वसलें सकळ । न देखिजे मूळ विटाळाचें ॥२॥ करूनि ओळखी दिली एकसरें । न देखों दुसरें विषमासी ॥३॥ तुका ह्मणे नाहीं काळापाशीं गोवा । स्थिति मति देवा वांचूनियां ॥४॥

म्हणून असा खेळ मांडला आहे, की यात कोणतीच दिशा किंवा कोणीच वर्ज्य (टाकलेले) नाही. माझे सगळे नातेवाईक (सारे जग) इथेच सामावलेले आहेत, आणि इथे भेदभावाचे (विटाळाचे) मूळच दिसत नाही. सर्वांना एकसारखी ओळख दिलेली आहे, त्यामुळे आता 'हा वेगळा, तो विषम' असे काही दिसतच नाही. तुकाराम म्हणतात, देवावाचून कशातही खरी गुंतागुंत (गोवा) नाही - स्थिती आणि बुद्धी दोन्ही देवाशिवाय काहीच नाहीत.