वैष्णव तो जया । अवघी देवावरी माया ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ नाहीं आणीक प्रमाण । तन धन तृण जन ॥२॥ पडतां जड भारी । नेमा न टळे निर्धारी ॥३॥ तुका ह्मणे याती । हो का तयाची भलती ॥४॥

ज्याची सगळी माया (ओढ) फक्त देवावरच आहे, तोच खरा वैष्णव. त्याला देहाचे, पैशाचे, गवताप्रमाणे क्षुल्लक वस्तूंचे किंवा लोकांचे दुसरे कुठलेच प्रमाण (मोल) उरत नाही. कितीही मोठे संकट कोसळले, तरी त्याचा देवभक्तीचा निर्धार ढळत नाही. तुकाराम म्हणतात, अशा माणसाची जात-पात कुठलीही असो, त्याने काही फरक पडत नाही.